بازنشسته ایی كه امروز تولیدكننده كفش است

گفت وگوی خبرنگار صادقان با جانبازوعضو وابسته سپاه خراسان رضوی

صادقان/ صنعت كفش یكی از ظرفیت‌های بالقوه اقتصادی ایران محسوب می‌شود. این صنعت با وجود رخ‌نمایی نیمه‌موفق خود طی دهه 60 و در بازارهای منطقه‌ای، در دهه‌های بعدی با ورود بی‌حساب و كتاب محصولات بی‌كیفیت و البته ارزان‌قیمت چینی به كشور، لطمات اساسی دید و امروز با وجود تمامی زمینه‌های لازم برای ایجاد رونق اقتصادی، به دلیل برخی ‌از بی‌تدبیری‌ها و سوءمدیریت‌ها، هنوز شاهد تلاش نیمه‌جان این بخش تولیدی در كشور هستیم.
امروزه قطب‌های تولیدی كفش ایرانی، شهرهای تبریز و تهران هستند، ولی علاوه بر اینها كه نام‌شان در این حرفه زبانزد شده است، در برخی شهرهای دیگر كشور هستند كارخانه‌هایی كه كمر همت بسته‌اند تا برای اعتلای اقتصادی كشور، چرخ تولید را سرعت بدهند.
علی سلیمان‌پورمتولد سال 1343 با تجربه كاری بیش از دو دهه، اكنون یكی از مجهزترین كارخانه‌های تولید كفش كشور در شهر سبزوار را در اختیار دارد.
از جنگ نظامی تا جنگ اقتصادی
وقتی از سلیمان‌پور كه بازنشسته سپاه و از رزمندگان جبهه و جنگ است درباره انگیزه‌اش از ورود به این حرفه و راه‌اندازی كارخانه تولید كفش سؤال می‌كنم، او از علاقه‌اش به تولید و رونق كسب‌وكار در كشور می‌گوید و اینكه ملت ایران با سابقه درخشان و غرورآفرین 40 ساله خود به خصوص پیروزی‌های بزرگی كه به دست جوانان میهن در هشت سال جنگ تحمیلی به دست آورد، امروز نباید در حوزه اقتصادی خود را در برابر دشمن دست بسته احساس كند. علت اصلی تلاش و حضور وی در حوزه تولید نیز كمك به رونق اقتصادی است.
سلیمان‌پور درباره نحوه آشنایی‌اش با صنعت كفش می‌گوید: «در سال 68 وضعیت اقتصادی كشور بسیار نامناسب‌تر از مقطع فعلی بود و علاوه بر تحریم‌های خارجی، وضعیت پس از جنگ موجب شده بود كشور عملاً برای ایجاد تحرك اقتصادی و رونق كسب‌وكار ذخیره ارزی نداشته باشد. در این سال با دو فعال تولیدكننده كفش آشنا شدم و با شراكت آنها، به این صنعت ورود كردم. در سال 70 صادرات كفش به مشكل برخورد و من به دلیل نداشتن سرمایه كافی برای ادامه تولید، در كنار شغل پاسداری، دفتر پخش كفش راه‌اندازی كردم و تا سال 80 در این حوزه فعال بودم. در این مدت ده ساله توانستم كمی اندوخته مالی داشته باشم. به همین دلیل تحقیقاتی برای راه‌اندازی و تجهیز كارخانه تولید كفش از قطب‌های تولیدی این محصول در كشور انجام دادم.»
او با وجود آشنایی نسبی از این صنعت، پیش از راه‌اندازی كارخانه‌اش در سبزوار، حدود یك ماهی برای تحقیق و كسب تجربه از فعالان برتر حوزه كفش كشور به شهرهای تبریز، تهران و قم سفر می كند. سلیمان‌پور می‌گوید: «پس از انجام تحقیقات كافی كه به نظر من برای شروع هر فعالیت اقتصادی لازم و ضروری است، در سال 81 زمینی به مساحت ۵ هزار و ۶۴۰ متر خریدم و با ساخت قسمت‌های مختلف اداری، سرایداری، انبار و سالن تولید و… و خرید و راه‌اندازی خط تولید كفش با دستگاه‌های روز ایتالیایی، در سال 83 اقدام به شروع تولید كردم.»
بدقولی مسئولان كار دستم داد
این تولیدكننده به پیشنهاد توسعه خط تولید كارخانه با تلاش استانداری استان خراسان در سال 83 نیز اشاره كرده و اینكه قرار بود هزینه یك میلیاردی واردات خط تولید چكمه‌های ایمنی را از ایتالیا به او بدهند، ولی پس از ثبت سفارش دستگاه‌ها، این تأمین اعتبار انجام نمی‌شود و او با آن همه سابقه خوش‌حسابی و سوابق جانبازی و پاسداری و چهره موجه اجتماعی در دست‌انداز شدید اقتصادی می‌افتد و بدهی‌های بانكی‌اش موجب می‌شود تمامی دارایی‌اش به مصادره بانك درآید.
با وجود تمامی مشكلات اقتصادی كه معمولاً هر تولیدكننده‌ای با آنها مواجه می‌شود و ممكن است تلخی شكست‌ را بچشد، اما سلیمان‌پور از ادامه راه خسته نشده و كارخانه را تعطیل نمی‌كند. او می‌گوید: «با تمامی سختی‌ها و با وجود كاهش تعداد نیروی 70 نفری كارخانه از سال 89 تا سال 91، توانستم با فروش تمامی دارایی‌هایم و قرض گرفتن از دوستان بخش بزرگی از بدهی بانكی‌ام را تسویه كنم و اكنون دوباره تلاش دارم كه كارخانه را در آینده به توان كاری 100 درصدی برسانم.» «شركت تولیدی صنعتی كفش شرق» اكنون با توان 15 درصدی و با 14 نیروی كار مستقیم فعال است و تنها به دلیل نبود سرمایه در گردش، دو خط بزرگ تولیدی این كارخانه كه قابلیت اشتغال 50 نفر و تولید صدها نوع كفش را دارد، حاضر و آماده و بدون هیچ مشكل و كمبود قطعه‌ای و صنعتی، تعطیل و در حال خاك خوردن است.
تولید چكمه های ایمنی و كشاورزی
با وجود این، در بخش فعال كارخانه روزانه بین 350 تا 400 جفت چكمه ایمنی و كشاورزی تولید شده و با نام معروف تجاری «شتر شرق»، روانه بازار مشهد و شهرستان‌های اطراف آن و بازار پایتخت می‌شود.
سلیمان‌پور این را هم می‌گوید كه تولیدات كارخانه‌اش زمینه مناسب صادراتی نیز دارد و تاكنون چندین مرحله از تولیداتش به كشورهای همجوار عراق، افغانستان و امارات صادر شده است و امسال با بالا رفتن قیمت ارز در كشور، محصولات ما در رقابت با محصولات كشورهای اروپایی، به‌صرفه‌تر شده و امكان رقابت و زمینه صادرات به این كشورها نیز فراهم است.